Single vrouwen verzamelden zich gisteren zoals de traditie betaamt op San Antón weer in Mijas om kiezelsteentjes richting de genitaliën van de heilige te gooien in de hoop dat hij hen binnen twaalf maanden een man zal bezorgen.
De Spaanse Driekoningen lijkt wel een beetje op onze Sinterklaastraditie. Wat een feest als ze weer in het land zijn! Ze brengen kadootjes, snoepgoed (ik heb vernomen dat er 200.000 kilo snoep doorheen gaat) en belonen alle lieve kinderen. Maar wat als je niet zo lief bent geweest? Sinterklaas neemt je misschien wel mee naar Spanje of je krijgt de roe, maar ook de drie wijzen hebben zo hun straffen voor stoute kinderen: Carbón de Reyes, zogenaamd een stuk houtskool, maar in de praktijk meestal zoetigheid die lijkt op houtskool of zoethout. Daar kun je in elk geval nog op sabbelen! Maar toch zijn Spaanse kinderen niet bepaald gek op carbón…
Het is niet Sinterklaas en ook niet de kerstman die in Spanje de kinderen met kado’s overlaadt. Zoals de traditie betaamd hebben zij langer dan elders in de christelijke wereld moeten wachten op hún hoogtepunt van de feestdagen om te kunnen genieten van nieuwe speeltjes. Gelukkig is het bijna zover: over een paar uur komen de Driekoningen heel Spanje van geschenken voorzien. Ze waren er al even, in december, maar alleen om de lange brieven en verlanglijstjes te verzamelen. Terug in het oosten hebben ze vervolgens uitgebreid inkopen gedaan en vandaag komen Casper, Melchior en Balthasar met veel tamtam aan in het land. Lees verder
Terwijl Nederlanders iedereen uitgebreid staan te zoenen en de eerste vuurpijlen bewonderen, staan Spanjaarden vanavond om klokslag twaalf uur met hun mond vol druiven. Voor elke klokslag gaat er eentje naar binnen. Las uvas de la suerte is een diepgewortelde Spaanse traditie, die stamt uit de vorige eeuw. Het is geen religieus ritueel en ook geen culturele traditie, maar het druivenhappen heeft een economische verklaring: in het jaar 1909 werden er zoveel druiven geoogst, dat men maar besloot ze als geluksvruchten te beschouwen en er tijdens de twaalf klokslagen van de jaarwisseling twaalf te eten. Inmiddels geldt: een goede oogst of niet, de druiven staan symbool voor voorspoed gedurende het volgende jaar.
Onschuldige grapjes, verzonnen nieuwsberichten en in sommige dorpen zelfs uitbundige feesten: dat zijn de ingrediënten van Onnozele Kinderen, dat in Spanje op 28 december wordt gevierd. Kijk uit dat je er zelf niet in trapt.
Echt feestelijk is de gelegenheid eigenlijk niet, want met de Día de los Santos Inocentes herdenken de Spanjaarden een wel heel meedogenloos moment uit de geschiedenis: de massale kindermoord die werd bevolen door heerser Herodes, de Romeinse vazalkoning in Jeruzalem ten tijde van de geboorte van Jezus. Volgens de Bijbelse vertelling had koning Herodes van de drie koningen uit het Oosten vernomen dat de (toekomstige) koning der joden in Bethlehem geboren was. De koningen waren naar hem op weg en werden daarbij werden geleid door een ster. Herodes, die zelfs zijn eigen zonen had laten doden uit angst dat ze hem van de troon zouden stoten, vreesde meer dan ooit voor zijn positie en vroeg de drie wijzen na hun bezoek terug te komen om hem te laten weten waar hij het kindje zou kunnen vinden. Zogenaamd om de baby te huldigen, maar zijn intentie was om het direct uit de weg te ruimen. De drie koningen op hun beurt werden in een droom gewaarschuwd voor de kwade bedoelingen van de Romeinse heerser en keerden niet meer terug. Toen Herodes merkte dat hij om de tuin was geleid, zond hij zijn manschappen uit om in Bethlehem alle jongetjes onder de twee jaar om het leven te brengen: Herodes wilde er zeker van zijn dat de nieuwe koning der joden hem nooit in de weg zou zitten. Het bloedbad ging de geschiedenis in als de Kindermoord van Bethlehem. Wat de heerser niet wist, was dat ook Jozef in een droom werd gewaarschuwd en maatregelen nam. Met Maria en de baby Jezus vertrok hij naar Egypte. De koning der joden bleef in leven, maar andere onschuldige kinderen stierven een oneerlijke dood.
Spanjaarden staan bekend om hun verslavende gewoonten. Zo roken ze ketter, drinken ze hun eerste carajillo het liefst nog voor de lunch en wordt in Spanje beduidend meer met drugs geëxperimenteerd dan in menig ander Europees land. Als klap op de vuurpijl zijn ze ook nog gek op gokken. Het beste voorbeeld daarvan is wel de immens populaire kerstloterij. De afgelopen week zijn de lange rijen – letterlijk tot op de hoek van de straat – voor de vette vangst(en) van de feestmaand weer gesignaleerd. In totaal wordt er 2,3 miljard euro aan prijzengeld verdeeld.
De geschiedenis van het verslavende lot gaat in Spanje bijna 250 jaar terug, toen de Spaanse staat voor het eerst een loterij hield. Tegenwoordig kun je meeloten in La Primitiva, de Nationale Loterij en La ONCE, die symbool staat voor de Nationale Blindenorganisatie. Alle werknemers van de ONCE zijn blind. De populairste prijsbedragen zijn te winnen in de laatste en eerste maand van het jaar. Topper is natuurlijk El Gordo, De Dikke, die op 22 december (morgen dus!) getrokken wordt, zodat de winnaars van de hoofdprijs een gezellige kerst zullen genieten. Met de loterij worden miljoenen gewonnen. Een compleet lot is dan ook niet goedkoop (tweehonderd euro), de voorverkoop begint reeds in juli. Het televisiespektakel is voor velen een reden voor een kleine familie-reünie.
Wie El Gordo heeft misgelopen hoeft niet lang te treuren: op 6 januari vindt de trekking van El Niño plaats, de tweede grootste loterij in Spanje.
In Catalonië wordt al jaren gesproken over een eventueel verbod op stierenvechten. Stierenvechten is er niet populair, omdat het een typisch Spaanse traditie is en Catalanen zich traditioneel tegen typisch Spaanse zaken keren, maar ook omdat het steeds vaker wordt beschouwd als dierenleed. Toch zorgt ook in Catalonië stierenvechten jaarlijks voor de nodige inkomsten. Gisteren werd de kwestie op politiek niveau besproken en bleek dat een meerderheid in het Catalaanse parlement stierenvechten wil verbieden. Klik verder voor een nieuwsbericht van nieuws.nl over het op handen zijnde verbod.
Honderden schapen werden afgelopen weekend door de straten van Madrid geloodst. De schapenoptocht is onderdeel van het Fiesta de Trashumancia, dat jaarlijks de oude herdersroutes verdedigt. Sinds de vijftiende eeuw mogen herders hun schapen door de Spaanse hoofdstad leiden, maar in de praktijk is die traditie natuurlijk allang verdwenen. Naast schapen namen ook paarden, koeien, honden en 200.000 mensen deel aan de parade.
Al 23 jaar lang wordt in het Spaanse Tricio in La Rioja een slakkenrace gehouden. Kinderen brengen hun slak mee en laten deze een blikje met voeding, in dit geval een blik asperges van 230 gram, achter zich aanslepen langs 110 milimeter. De eerste race was een idee van een inwoner die het was opgevallen dat een slak zo’n enorm gewicht achter zich aan kon slepen en sindsdien zijn de racende slakken in augustus uitgegroeid tot een traditie. De winnaar van dit jaar was de slak Lisi.
Griep krijgen van een heilige? Lokale overheden in Spanje nemen het zekere voor het onzekere. Zo worden morgen in Toledo de feesten ter ere van de stadspatrones de Virgen del Sagrario gevierd, maar kunnen de inwoners haar niet, zoals de traditie al vier eeuwen betaamt, kussen. Het stadsbestuur vreest namelijk dat de maagd op die manier in een broeinest voor de varkensgriep verandert. Dus wordt naast haar beeld in de kathedraal een medaille van de maagd neergelegd die gelovigen mogen aanraken om vervolgens hun vinger te kussen, mits ze natuurlijk van tevoren hun handen wassen. Ook in de kathedraal van Santiago de Compostela, waar pelgrims dagelijks de heilige Jacobus kussen, wordt overwogen om die gewoonte even stop te zetten om hygiënische redenen.
Recente Reacties